REKLAMA


Rehabilitacja w praktyce

 

Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

Cechy:

  • bada oraz likwiduje zaburzenia przesuwalności tk.nerwowej w stosunku do innych tkanek
  • jest to metoda leczenia zaburzeń poślizgowych struktur uk.nerwowego
  • stosowanie technik służących do usprawniania poślizgu strukturalnego
  • mobilizujemy dystalnie od miejsca bólu (ruchy oscylacyjne w tempie 2-4s) Główe przyczyny zaburzeń neuromechaniki :

czynniki zewnętrzne:

  • krwiak
  • obrzęki
  • nowotwór
  • zaburzenia kostnienia

czynniki wewnętrzne

  • sklejenie  opony twardej

Rodzaje mobilizacji:

  1. Mobilizacje rozciągowe – polegają na przemieszczaniu zewnętrznym i wewnętrznym struktur nerwu ( nerw porusza się wraz z osłonką i tk.miękkimi)
  2. Mobilizacje ślizgowe – polega na ruchu aksona względem osłonki

Testy napięciowe nerwów:

  • -sprawdzamy czy uzyskana reakcja jest podobna do objawów opisywanych przez pacjenta

NERW POŚRODKOWY

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

P.w:

  • obniżenie (depresja) barku
  • odwiedzenie ok.90 stopni
  • rotacja zewnętrzna ramienia
  • wyprost w st.łokciowym
  • zgięcie grzbietowe nadgarstka
  • wyprost palców

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje) 

NERW PROMIENIOWY

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

P.w:

  • odniżenie (depresja) barku
  • rotacja wewnętrzna ramienia
  • wyprost w st.łokciowym
  • pronacja przedramienia
  • dewiacja
  • zgięcie dłoniowe nadgarstka

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

NERW ŁOKCIOWY

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)
P.w:

  • obniżenie (depresja) barku
  • rotacja zewnętrzna ramienia
  • odwiedzenie
  • zgięcie w st.łokciowym
  • suplinacja przedramienia
  • zgięcie grzbietowe ręki

NERW STRZAŁKOWY

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)
P.w:

  • zgięcie w stawie biodrowym
  • przywiedzenie w stawie biodrowym
  • rotacja wewnętrzna w stawie biodrowym
  • wyprost w st.kolanowym
  • zgięcie podeszwowe stopy

NERW PISZCZELOWY

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)
P.w:

  • zgięcie w st.biodrowym
  • wyprost w st.kolanowym
  • zgięcie grzbietowe stopy

NERW UDOWY

P.w:

  • -leżenie przodem
  • -zgięcie w st.kolanowym
  • -ruch : stopą do pośladka

SLAMP TEST

Test napięciowy opony twardej

1.Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)2.Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)3.Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

Obrazek - Metoda Butlera - (neuromobilizacje)

Mięśnie wskaźnikowe poszczególnych segmentów według Butlera

Poziom

Mięśnie wskaźnikowe

C4

Mięsień dźwigacz łopatki

C5

Mięsień naramienny

C6

Mięsień dwugłowy ramienia

C7

Mięsień trójgłowy ramienia

C8

Mięsień zginacz długi palców

Th1

Mięśnie międzykostne dłoniowe i grzbietowe oraz glistowate

L2

Mięśnie zginacze stawu biodrowego

L3

Mięśnie prostowniki stawu kolanowego
L4

Mięśnie prostowniki stawu skokowo-goleniowego

L5,S1

Mięśnie prostowniki palucha

S1

Mięśnie supinujące stopę

S1,S2

Mięśnie zginacze stawu skokowo-goleniowego

S2

Mięśnie zginacze palców stopy

Bibliografia :
Zembaty – Kinezyterapia http://www.realbodywork.com/Nerve/nerve.htm
Zastosowanie neuromobilizacji w leczeniu pourazowych bólów okolicy lędźwiowo- krzyżowej – opis przypadku

STRESZCZENIE :

Wstęp. Celem pracy jest przedstawienie skuteczności metody neuromobilizacji oraz potrzeby włączenia jej w proces fizjoterapii.
Materiały i metody. Przedstawiono opis przypadku pacjenta leczonego w Oddziale Rehabilitacji Wojewódzkiego Szpitala Podkarpackiego w Krośnie.W terapii, oprócz typowych zabiegów fizjoterapeutycznych stosowano metodę neuromobilizacji.
Wyniki. Po przeprowadzonej terapii uzyskano zmniejszenie bólu,poprawę zakresu ruchomości i siły mięśniowej,a tym samym stan funkcjonalnego pacjenta.
Wnioski. Metoda neuromobilizacji jest skuteczna w sytuacji zaburzenia neuromechaniki i powinna znaleźć stałe zastosowanie w fizjoterapii.

WSTĘP
Neurobiomechanika i neuromobilizacje opracowane zostaly w sposób kompleksowy przez Davida Buttlera i opublikowane jako Mobilisation of the nervous system w roku 1991. Zastosowanie neuromobilizacji w fizjoterapii staje się w niektórych przypadkach rzeczywiście przydatne,szczególne w łagodzeniu dolegliwości bólowych,które nie ustępują mimo stosowania licznych zabiegów fizykalnych. Przykładem korzystnego zastosowania neuromobilizacji w fizjoterapii będzie opis przypadku pacjenta A.M leczonego na Oddziale Rehabilitacyjnym Wojewódzkiego Szpitala Podkarpackiego im.Jana Pawła II w Krośnie w dniach 26.11-09.12.2002.

MATERIAŁ I METODA
Pacjent A.M lat 24 uległ wypadkowi samochodowemu – grudzień 1998r. Doznał złamania kompresyjnego trzonów kręgów Th11 i Th12, złamanie kości krzyżowej i żeber,wstrząśnienia mózgu oraz obrażeń ogólnych. Bezpośrednio po urazie leczony był zachowawczo w oddziale ortopedycznym (1 miesiąc) oraz pulmonologicznym z powodu powikłań ze strony uk.oddechowego. Po ustabilizowaniu stanu ogólnego rozpoczął rehabilitację.
Łącznie w latach 1999-2002 przebywał dwukrotnie na oddziałach rehabilitacyjnych oraz dwukrotnie pobierał serię zabiegów w warunkach ambulatoryjnych.
Stosowano:

  • zabiegi fizykalne (magnetoterapię ok.L-S , elektrostymulacja mięśni kkd, prąd DD na mięśnie przykręgosłupowe )
  • masaż ręczny mięśni przykręgosłupowych oraz kkd
  • kinezyterapię ( ćw.czynne w odciążeniu kkd , ćw.oporowe kkd, ćw.wzmacniające siłę mięśni tułowia – głównie m.brzucha)

Następnie (26.11-9.12.2002) pacjent przebywał w Oddziale Rehabilitacyjnym szpitala w Krośnie. Przy przyjęciu pacjent skarżył się na następujące objawy :

  • cierpnięcie oraz zaburzenie czucia w dystalnej części kd prawej (od okolicy kolana do stopy)
  • ból kości krzyżowej i guzicznej
  • kurcze mięśni kd prawej
  • bierne uniesienie prostej kończyny dolnej prawej (próba Lasequa,SLR) powodowało silny ból, uniemożliwiający dalszy ruch już przy kącie 20 stopni
  • objaw Bragarda był dodatni
  • mięśnie prawej kd nie wykazywał czynnościowego napięcia w porównaniu do strony przeciwnej
  • stawy krzyżowo-biodrowe również nie wykazywały zwiększonego zablokowania
  • siła mięśniowa prostowników st.biodrowego,zginaczy i prostowników st.kolanowego oraz prostowników st.skokowo-goleniowego po stronie prawej była wyraźnie mniejsza od strony przeciwnej i wynosiła średnio 4 w skali Lovetta
  • zdaniem pacjenta , objawy bólowe okolicy kości krzyżowej oraz zaburzenia czucia i cierpnięcie prawej kd utrzymują się od momentu urazu z takim samym nasileniem

Terapia w oddziale rehabilitacyjnym i w przychodni przynosiły tylko nieznaczną poprawę i na krótki czas. Wszystkie objawy stwierdzone badaniem oraz opisywane przez pacjenta,wskazywały na zaburzenia czynnościowe w obrębie traktu nerwu kulszowego po strownie prawej. Naciąganie traktu tego nerwu dawało wynik dodatni,zwłaszcza z modyfikacją dla nerwu strzałkowego. Zastosowane leczenie, poza typowymi zabiegami fizjoterapeutycznymi jak magnetoterapia,elektroterapia,zabiegi cieplne,masaż ręczny,kinezyterapia,obejmowało również neuromobilizacje traktu nerwu kulszowego. Zabieg prowadzono zgodnie z metodyką wg Butlera, raz dziennie , pięc razy w tygodniu przez okres 2 tygodni. W dni wolne od terapii pacjent stosowal automobilizacje.

WYNIKI
Każdorazowo w trakcie neuromobilizacji traktu nerwu kulszowo pacjent zgłaszał uczucie ciepła rozchodzące się ąz do palców stopy oraz powrót czucia powierzchniowego. Objawy takie nie występowały od czasu urazu. W trakcie trwania terapii w Oddziale pacjent sukcesywnie zgłaszał wzrost siły mięśniowej prawej kd ,co było szczególnie odczuwalne w czasie chodu. Różnica w sile między kd,wyraźna na początku leczenia,przestała być
dostrzegalna. Zakres biernego uniesienia prostej kd prawej,wykonywanego bez bólu,zwiększył się z 20 do 65 stopni. Dolegliwości bólowe znacznie się zmniejszały, a nawet całowicie znikały na okres kilku godzin po neuromobilizacji.

DYSKUSJA
Zaburzenie ruchu rozciągania nerwów obwodowych oraz ich przesuwania w stosunku do otaczających tkanek,może mieć różne podłoże. W opisywanym przypadku źródłem wydaje się być złamanie kości krzyżowej. Deformacje powstałe w wyniku złamania kości są jednym z powodów zaburzeń neuromechaniki. W przypadkach gdy nie stwierdza się zaburzeń czynnościowych w obrębie stawów (zablokowanie),mięśni(wzmożone napięcie,bolesny przykurcz), czy innych tk.miękkich,to powodem bolesnego ograniczenia ruchu może być upośledzenie neuromechaniki. Wykonanie testów naciągowych pozwoli wykryć i potwierdzić taką hipotezę.

Bibliografia :
Janusz Boczar, Łukasz Wojtyczek
Oddział Rehabilitacji Wojewódzkiego Szpitala Podkarpackiegow im.Jana Pawła II, Krosno
- artykuł z Fizjoterapia Polska Vol.2, Nr4, 2003,384-386

Masz ciekawy materiał który mógłby być opublikowny na naszej stronie? Przeslij go do nas!

Widzisz błąd? Prosimy daj nam znać: uwagi@fizjoterapeutom.pl

Podoba Ci się nasz artykuł? Pokaż go znajomym: